دانش موتورسیکلت: تفاوت بین رینگ های آلیاژی آلومینیومی و رینگ های بنر چیست؟

ابتدا اجازه دهید در مورد چرخ های آلیاژی صحبت کنیم که با ریخته گری یا آهنگری ساخته می شوند. مواد مختلفی برای انتخاب وجود دارد، از جمله فولاد معمولی، آلیاژ آلومینیوم، فیبر کربن و غیره، هر چه قیمت مواد سبک تر و سبک تر باشد. اگر می‌خواهید رینگ‌های آلیاژی را از Marchessini، OZ Racing، Over Racing و دیگر برندهای معروف بخرید، هزاران دلار هزینه خواهد داشت.

برای چرخ های پره ای شامل قسمت های اصلی مانند رینگ ها، شفت ها و پره ها می باشد که برای رسیدن به حد مشخصی از تعادل نیاز به اندازه گیری و نصب دقیق دارد و بسته به طراحی دو گزینه اصلی تیوبلس و لاستیک تیوبلس وجود دارد. وسیله نقلیه و نیازهای مشتری، تیوبلس در حال حاضر روند مدل های پره ای است، با نیازهای بالا برای سفتی رینگ چرخ.

طراحی بیرونی معمولاً بسیار چشم نواز است و برای کیفیت و دوام بالا، زیبایی اولویت اول است، با توجه به وزن و ثبات تعادل در زمان نصب، با توجه به سبک هر وسیله نقلیه طراحی می شود.

تا حدی چرخ‌های آلومینیومی سنگین‌تر از پره‌ها خواهند بود که به موتورسیکلت کمک می‌کند مرکز ثقل پایین‌تری داشته باشد که می‌تواند در سرعت‌ها و پیچ‌ها پایدار باشد. علاوه بر این، این مشکل مرکزی به سیستم تعلیق نیز بستگی دارد و لاستیک ها نیز تا حدی تحت تأثیر قرار خواهند گرفت.

پره هایی که اغلب می بینیم در دوچرخه های آفرود یا Adventure استفاده می شوند و در مقایسه با رینگ های آلیاژی استحکام خاص خود را دارند زیرا طراحی آن نسبت به رینگ های آلیاژی الاستیک تر است و خاصیت جذب ضربه بهتری دارد و ساختار پره ها نیز در نظر گرفته می شود. به دلیل توزیع وزن خوب شوک های خارجی، انعطاف پذیرتر است.

علاوه بر این، یک چیز که به خوبی شناخته شده است این است که در مقایسه با رینگ های آلیاژی، نوع پره از نظر وزن سبک تر است، بنابراین کنترل موتورسیکلت نیز سبک تر و انعطاف پذیرتر است.

از نظر قابلیت اطمینان، چرخ پایین تر از پره است، به خصوص در هنگام برخورد، به راحتی تغییر شکل داده و پایداری اولیه خود را از دست می دهد و همچنین ممکن است باعث نشت هوا شود. اگر درجه آسیب کم باشد، می توان آن را با پرس پالت ترمیم کرد، اگر تغییر شکل جدی باشد، هیچ ارزشی برای تعمیر وجود ندارد.

رینگ های پره ای از نظر عرض باریک تر از رینگ های آلیاژی هستند که از نظر تعادل و بالانس نیز یک نقطه ضعف جزئی است و هنگامی که در سرعت های بالا استفاده می شود، پایداری و ناحیه چسبندگی پایین است. کنترل یک وسیله نقلیه دشوارتر از مدلی با چرخ های آلیاژی است.